W sobotę, 21.06.2008 ok. godziny 15:00 strażacy z KP PSP w Lidzbarku Warmińskim wezwani zostali do pożaru poddasza, który wybuchł w budynku wielorodzinnym przy ulicy Wyszyńskiego 23 w Lidzbarku Warmińskim.
Pożar obejmował poddasze oraz drewniany strop budynku, konieczne okazało się rozebranie części dachu. Z zagrożonych mieszkań strażacy ewakuowali 3 osoby, jedna osoba trafiła do szpitala.
Działania zakończono ok. godziny 16:00.

W działaniach udział brały 3 zastępy PSP i jeden OSP:
- KP PSP Lidzbark Warmiński (GBA 2/20, GCBA 5/32, SD 30)
- OSP Rogóż (GBAM-2,5/16+8 )
- oraz Pogotowie Ratunkowe, Policja i Pogotowie Energetyczne

W czwartek (29.05.2008 ) ok. godz. 16:50 do CPR w Lidzbarku Warmińskim wpłynęło zgłoszenie o pożarze stodoły przy ulicy Warmińskiej w Lidzbarku Warm. Słup dymu unoszący się nad miastem widoczny był z odległości kilku kilometrów. Na miejsce zadysponowano dwa zastępy, jednak po dotarciu na miejsce i wstępnym rozpoznaniu stwierdzono, że zadysponowane siły są niewystarczające. Wezwano wsparcie z okolicznych OSP.
Pożar obejmował stodołę drewnianą, a silny wiatr sprawił, że ogień przeniósł się również na pobliski budynek gospodarczy oraz zagrażał drugiemu budynkowi gospodarczemu. W celu zapewnienia ciągłości dostaw wody, rozlokowano stanowiska pompowe na kilku pobliskich zbiornikach wodnych. Strażacy podali kilka prądów wody w obronie sąsiednich budynków.

W wyniku pożaru całkowitemu spaleniu i zawaleniu uległa stodoła drewniana, częściowemu uszkodzeniu uległ budynek gospodarczy. Udało się uratować drugi budynek gospodarczy.

W działaniach udział brało 8 zastępów PSP i OSP:
- KP PSP Lidzbark Warmiński (GBA 2/20, GCBA 5/32, GCBM 18/8, SLOp)
- OSP Kiwity (GCBA 6/32)
- OSP Stryjkowo (GBAM-2/8+8 )
- OSP Runowo (GBM-2,5/8 )
- OSP Rogóż (GBAM-2,5/16+8 )

Rowerowa wyprawa z aparatem trasą Lidzbark Warm. - Pilnik - Nowosady - Kraszewo - Kłębowo - Lidzbark Warm. (30 km)

Piękne krajobrazy i urokliwa warmińska wieś, niebieskie niebo i niezwykle zielone krajobrazy. Pomimo, że większość zdjęć na tej stronie jest B&W, dziś nie mogłem się powstrzymać aby opublikować kolorowe zdjecia.

Dawno nie było tu żadnych aktualizacji. Brak czasu, nauka, praca, inna witryna, którą tworzę i natłok wszelkiego rodzaju innych zajęć sprawił, że tą stronę traktowałem trochę po macoszemu.

Pierwsze naprawdę ciepłe i słoneczne dni postanowiłem wykorzystać na aktywny odpoczynek. Wraz z Patrykiem wybraliśmy się rowerowo w okolice elektrowni wodnej w Wojdytach k. Lidzbarka Warmińskiego.

Tym razem mało artystyczne zdjęcia, a co…

19.02.2008 - Strażacy po raz kolejny poszukiwali na dnie rzeki Łyna ciała zaginionego Krzysztofa T.

Krzysztof T., 28.12.2007 ok. godziny 16:10 wyszedł z domu. Zaniepokojona jego długą nieobecnością rodzina zgłosiła zaginięcie na policję. Rozpoczęto poszukiwania, początkowo poszlaki prowadziły do lasu. W poszukiwaniach brała udział policja, straż, wojsko i mieszkańcy miasta. Bez skutku.
Rodzina skorzystała z pomocy dwojga znanych jasnowidzów. Ich wskazania pokrywały się. Oboje stwierdzili, że ciało zaginionego znajduje się w zakolu rzeki w pobliżu miejsca, w którym mieszkał. Strażacy bezskutecznie przeszukiwali dno rzeki bosakami.
Na prośbę rodziny sprowadzono z Giżycka specjalistyczną grupę ratownictwa wodnego, która przy pomocy sonaru przeszukuje dno rzeki w wyznaczonym przez jasnowidzów miejscu.

________________________

Ciało Krzysztofa T. zostało zauważone w Łynie dopiero w sobotę 23.02.2008, przez przypadkowych przechodniów.

Lidzbark Warmiński - Wielochowo - Koniewo - Lidzbark Warmiński …razem ok. 15 km (pieszo)

Początkowo mając w planach tylko obejrzenie postępów prac przy budowie plaży miejskiej, ale jakoś tak się zapędziłem.
Brodząc w błocie po kostki, na jakimś wygwizdowie z dala od cywilizacji maszerowałem z aparatem w dłoni zastanawiając się czy zdążę przed szybko zapadającym zmrokiem. Zdążyłem.

Ehh… trzy godziny wypoczynku w plenerze, poniżej skutki.

Kolejna samotna wyprawa do lasu.

Mróz, śnieżyca i silny wiatr… cisza. Potrzebowałem chwili wytchnienia, znów tak wiele zmartwień. Mogłem choć przez chwilę pomyśleć nad tym co już się wydarzyło i co zapewne wydarzy się niedługo.

Szlakiem dawnej ścieżki dydaktycznej, potem serpentyny i dolina Symsarny.

No i skończył się rok 2007, wkroczyliśmy w następne 366 dni.

Miniony rok był dla mnie rokiem wielkich zmian… sukcesów i porażek, wiele zyskałem lecz również wiele straciłem, było ciężko, ale jakoś dałem radę przejść przez to wszystko w “jednym kawałku”. To już za mną, ciekawe co przyniesie ten nowy, wyjątkowo ważny w moim życiu, rok.

Dzięki grupie niesamowitych ludzi miałem okazję z hukiem i w przyjacielskim gronie wkroczyć w 2008 rok. Dziękuję

Korzystając z zimowej, śnieżnej aury i ostatniego wolnego dnia wybrałem się na mały fototrip po mieście, wyjątkowo brudnym, szarym i zaśmieconym… jak to przystało na Nowy Rok.

Wszystkim życzę zdrowia, szczęścia, pomyślności, spełnienia najskrytszych marzeń, oraz sukcesów w życiu osobistym jak i zawodowym. Do siego Roku!

Nigdy jeszcze nie fotografowałem w Olsztynie, to znaczy… nie po “cywilnemu”.

Wolna sobota, postanowiłem choć raz wybrać się do Olsztyna, aby spojrzeć na niego przez obiektyw. Jakoś nie było łatwo znaleźć dobre motywy, a mroźna pogoda nie ułatwiała mi pracy. “Urzekł” mnie za to rozdźwięk akcji rozdawania choinek zorganizowanej przez RMF FM i Providenta. Olsztynianie, dzielnie stanęli w kilkusetosobowej (ciągnęła sie przez pół Starego Miasta) kolejce po darmowe drzewka.

Jednak odkryłem pewną niesamowitą zależność… w Olsztynie w przedświąteczna sobotę łatwiej spotkać znajomych niż we własnym mieście. No i tak mój poranny, olsztyński fototrip skończył się dopiero późnym wieczorem w Lidzbarku.

Niżej kilka zdjęć z mało owocnej sesji: 

Powoli wracam do normalności, a może lepiej powiedzieć, do swojej normalnej nienormalności. Wracam do miejsc gdzie dawno nie byłem, widzę je inaczej, jakoś tak bardziej szczegółowo, nadzwyczajnie…

Dziś wróciłem w miejsce gdzie niegdyś spędzałem wiele czasu, tam, z dala od cywilizacji, mogłem w ciszy pomyśleć, odpocząć od wszystkiego. Ostatni raz byłem tam wiosną… od tamtej pory oprócz zmian podyktowanych rytmem natury, niewiele się zmieniło. Tylko cisza jakoś jeszcze przyjemniejsza się zrobiła.

Tak wiele wspomnień, lecz po co patrzeć wstecz…