Kolejna wyprawa…

Lidzbark Warmiński - Wielochowo - Koniewo - Lidzbark Warmiński …razem ok. 15 km (pieszo)

Początkowo mając w planach tylko obejrzenie postępów prac przy budowie plaży miejskiej, ale jakoś tak się zapędziłem.
Brodząc w błocie po kostki, na jakimś wygwizdowie z dala od cywilizacji maszerowałem z aparatem w dłoni zastanawiając się czy zdążę przed szybko zapadającym zmrokiem. Zdążyłem.

Ehh… trzy godziny wypoczynku w plenerze, poniżej skutki.

Zima

Kolejna samotna wyprawa do lasu.

Mróz, śnieżyca i silny wiatr… cisza. Potrzebowałem chwili wytchnienia, znów tak wiele zmartwień. Mogłem choć przez chwilę pomyśleć nad tym co już się wydarzyło i co zapewne wydarzy się niedługo.

Szlakiem dawnej ścieżki dydaktycznej, potem serpentyny i dolina Symsarny.

Noworoczny spacer

No i skończył się rok 2007, wkroczyliśmy w następne 366 dni.

Miniony rok był dla mnie rokiem wielkich zmian… sukcesów i porażek, wiele zyskałem lecz również wiele straciłem, było ciężko, ale jakoś dałem radę przejść przez to wszystko w “jednym kawałku”. To już za mną, ciekawe co przyniesie ten nowy, wyjątkowo ważny w moim życiu, rok.

Dzięki grupie niesamowitych ludzi miałem okazję z hukiem i w przyjacielskim gronie wkroczyć w 2008 rok. Dziękuję

Korzystając z zimowej, śnieżnej aury i ostatniego wolnego dnia wybrałem się na mały fototrip po mieście, wyjątkowo brudnym, szarym i zaśmieconym… jak to przystało na Nowy Rok.

Wszystkim życzę zdrowia, szczęścia, pomyślności, spełnienia najskrytszych marzeń, oraz sukcesów w życiu osobistym jak i zawodowym. Do siego Roku!

Olsztyn

Nigdy jeszcze nie fotografowałem w Olsztynie, to znaczy… nie po “cywilnemu”.

Wolna sobota, postanowiłem choć raz wybrać się do Olsztyna, aby spojrzeć na niego przez obiektyw. Jakoś nie było łatwo znaleźć dobre motywy, a mroźna pogoda nie ułatwiała mi pracy. “Urzekł” mnie za to rozdźwięk akcji rozdawania choinek zorganizowanej przez RMF FM i Providenta. Olsztynianie, dzielnie stanęli w kilkusetosobowej (ciągnęła sie przez pół Starego Miasta) kolejce po darmowe drzewka.

Jednak odkryłem pewną niesamowitą zależność… w Olsztynie w przedświąteczna sobotę łatwiej spotkać znajomych niż we własnym mieście. No i tak mój poranny, olsztyński fototrip skończył się dopiero późnym wieczorem w Lidzbarku.

Niżej kilka zdjęć z mało owocnej sesji: 

Fantasmagorie…

Powoli wracam do normalności, a może lepiej powiedzieć, do swojej normalnej nienormalności. Wracam do miejsc gdzie dawno nie byłem, widzę je inaczej, jakoś tak bardziej szczegółowo, nadzwyczajnie…

Dziś wróciłem w miejsce gdzie niegdyś spędzałem wiele czasu, tam, z dala od cywilizacji, mogłem w ciszy pomyśleć, odpocząć od wszystkiego. Ostatni raz byłem tam wiosną… od tamtej pory oprócz zmian podyktowanych rytmem natury, niewiele się zmieniło. Tylko cisza jakoś jeszcze przyjemniejsza się zrobiła.

Tak wiele wspomnień, lecz po co patrzeć wstecz…